Dit object is een modern Scavo-glas item uit Murano, Italië, en is waarschijnlijk gemaakt in de jaren 1950 tot 1970. Hoewel het ontwerp is geïnspireerd op antieke of middeleeuwse vormen, is de techniek zelf een 20e-eeuwse uitvinding om glas een "opgegraven" (archeologisch) uiterlijk te geven. De term "Scavo" (Italiaans voor "opgraving") verwijst naar een techniek waarbij mengsels van poeders en oxiden op het hete glasoppervlak worden versmolten bij ongeveer 800°C. Dit creëert een matte, ruwe textuur die lijkt op de verwering van glas dat eeuwenlang onder de grond heeft gelegen. De beker heeft noppen (prunts), een decoratieve techniek die in de middeleeuwen werd gebruikt om te voorkomen dat het glas uit vette handen glibberde. Moderne Murano-glasblazers zoals Alfredo Barbini en firma's zoals Cenedese en Seguso pasten deze klassieke elementen toe in hun Scavo-collecties. H: 14,5 cm. – 450 gram.